دل  من بچه ایی از نوع سر راهی  بود

              که  همه هست و نبودش به دلش  آهی  بود

در دلش  آه برای  شب  خود کوک  نکرد

              چون  شبش  خالی  از  این  وسوسه  شاهی بود

هر که  از راه  رسید  خمس و  زکاتش  را  داد

              خمس  او سیلی و نانش  چک گهگاهی  بود

او دلش را به  تمنای  کسی پر داده

               که  برای  شب و  قصه  به  سرش  چاهی  بود

به  سرش  چاه  برای  همه دردو  غمش

               تا که  از  قله  بیفتد  جلویش  راهی  بود

راهی  از جنس بلور و چینی و آکواریوم

                که  ته  رود  خودش  60شغال , ماهی  بود

او برای  شب خود  ماهی ماهی! را چید

                چید و از قهر  همه  محو  شب و ماهی  بود

محو شب , ماه , ستاره , قفس ماهی خود

                که فقط  رنگ  لبش  رنگ  تو  و  واهی بود

رنگ  تو   رنگ  ستاره  ولی  از  جنس  طلا

                که  همه جنس  دلت  طعنه  به  هر جایی   بود

طعنه ایی  با کلمات و  سخن و اصل  حروف

                نه  فقط  باب   دلم  هر چه  شما  خواهی   بود !!!!!!!!!!!!!!!!!