در برم بگیر....

بپیچ مرا در لایه ای از امواج.....

پرتم کن سمت آسمان....

 

دریا

می آیم تا از خود برهانی ام....

تا بزرگیت را یادم دهی...

تا آنقدر غرش کنی

که همه صداها را از سرم بیرون کنی

 

دریا

می آیم

تا

مبهوتم کنی......

تا یادم آوری عظمت لا یتناهی را....

 

دریا

هوای امواجت موجی ام کرده بود....

آنقدر که صدای مواج بودنم گوش فلک را کر کرد....

 

دریا!

ظرف وجودم شاید قدر یک ملاقه باشد.....

بیا و با عظمتت دیواره های ظرفم را بشکن

بگذار بی نهایت شوم

دریایی شوم....