نه!

قصه را از نو بنویس

"سهراب" در گهواره

و "رستم" در پستوی خانه

می بینی!

اساطیرازعهده سهراب زاییدن

و

سهراب ساختن

بر نمی آیند

من

با تمام قوانین نامکتوب دنیا مشکل دارم

با شمایی

که "تهمینه" را در پستوی مطبخ

و "سودابه" را

در هاله ای شوم تصویر می کنید

و "گردآفرید"تان لباس مردان را می پوشد

و بهانه خوبی هستیم

برای ارضای حس جنگ طلبیتان

 

قصه را از نو بنویس!

این بار زن های "تروا"

دست در دست زن های "اسپارت"

به مزارع گندم می روند

.

.

.

چه بر سر آرزو های کودکانه مان آمد؟

جنگ و خونریزی بس است

یک قرن

دنیا را به ما زن ها بسپارید

مرضيه انساندوست