کنون دستان پاکت را به من بسپار

که با آن قلب ِ خونینِ دل آزارنده خود را

همانندِ دو بالِ گرم و پر مهرِ کبوترهای آزادی

همانند تپش های صدایِ مردمانِ کوچه بازاری

رها و پاک و عاری از جنون سازم

                                       کنون دستان پاکت را به من بسپار

که با سنگینی هر بند ،

تنم را از کویرِ مرده دنیا ،

از آغوش دل فریبی ها ،

ازین زندان خون خوارها ،

رها سازم .

                             کنون دستان پاکت را به من بسپار

که می خواهم ،

طلوعِ روشنی را

همان ،

دریایِ بی رنگ طلایی را

همان ،

جوش و خروشِ مهربانی را

کنار آن دو دستانت

همان دستان پر مهرت ، فدا سازم