سلام دوستان گلم.
ببخشید دو سه روزی رفته بودم اورمیه و نشد بیام وبلاگ.
واقعاً هر قدمی که برمیداشتم یاد دوران کارشناسی و بچه های باصفا میافتادم و حالم از تنهایی گرفته میشد!!
البته تنهای تنها نبودم.
رسول و دوستای خوب اورمیه ایم (عمیلر) باهام بودن اما واقعاً واسه شلوغی و محیط صمیمی که یه جورایی قدرشو خوب ندونستیم حسرت میخوردم!!
کاش بشه یه بار دیگه دور هم جمع بشیم...
اول مهر برمیگردم اونجا.اگه از بچه ها کسی اومد اونورا خوشحال میشم یه یادی هم از فقیر فقرا بکنه!
راستی خوابگاه خودگردان میدن مفت و مجانی!
فقط ۳۰۰۰۰۰ تومن!!!!!!
خدا به دادمون برسه...