شبحی چند شبی آفت جانم شده است

                          اول اسم کسی وِرد زبانم شده است

در من انگار کسی درپی افکار من است

                          یک نفر مثل خودم عاشق دیدار من است

یک نفر ساده که از سادگیش

                           می شود یک شبه پی برد به دلدادگیش

ای آبی تر از آیینه ، یک لحظه بایست

                           راستی ! این شبحِ هر شَبه تصویر تو نیست ؟

           پس چرا رنگ تو و آیینه یکی است ؟!